Αποφθέγματα, αφορισμοί, γνωμικά και σοφά λόγια του Αριστοτέλη

Αριστοτέλης

Ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της αρχαιότητας, ο Αριστοτέλης, γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγιρα της Χαλκιδικής. Σε ηλικία 18 ετών κατέβηκε στην Αθήνα όπου φοίτησε στην ακαδημία του Πλάτωνα, του οποίου η διδασκαλία επέδρασε βαθειά στη μόρφωσή του. Το 343 π.Χ. τον κάλεσε ο βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας να διδάξει το γιο του Αλέξανδρο, δεκατριών τότε χρόνων. Ο Αριστοτέλης δέχτηκε και επί έξι χρόνια περίπου διαπαιδαγώγησε τον Αλέξανδρο. Το 335 π.Χ. ξαναγύρισε στην Αθήνα και ίδρυσε δική του σχολή το Λύκειο. Η σχολή εκείνη αργότερα ονομάστηκε "Περιπατική", επειδή υπήρχαν σε αυτές στοές περιπάτου για τους μαθητές.

Ο Αριστοτέλης είναι ο μοναδικός φιλόσοφος, ο οποίος μελέτησε, ερεύνησε, ερμήνευσε και διαφώτισε όλα τα φαινόμενα και γεγονότα, όλα όσα μπορούσαν να μάθουν οι άνθρωποι της εποχής του.

 

Το έργο του είναι εγκυκλοπαιδικό, ενώ το φιλοσοφικό του σύστημα συνέχεια της σωκρατικής και της πλατωνικής φιλοσοφίας και ανάγεται σε ενιαία θεωρία περί σύμπαντος. Η αριστοτελική φιλοσοφία έχει ως βάση την εμπειρία. Θεωρείται ο πατέρας της λογικής καθώς διατύπωσε τη θεωρία περί συλλογισμού, σύμφωνα με την οποία το μέσο για την απόκτηση μιας νέας γνώσης είναι ο επιστημονικός συλλογισμός. Ο συλλογισμός αποτελείται από κρίσεις και κάθε κρίση από έννοιες. Το ύψιστο αγαθό που επιδιώκει κάθε άνθρωπος είναι κατά τον Αριστοτέλη η ευδαιμονία, όχι με την έννοια του πλούτου ή της ηδονής, αλλά με την έννοια της ψυχικής αγαλλίασης. Η ευδαιμονία κατά τον Αριστοτέλη είναι η άσκηση της αρετής. Στην απόκτηση της αρετής μπορούμε να φτάσουμε με τη συνεχή άσκηση. Δεν αρκεί μόνο να γνωρίζουμε τους ηθικούς νόμους, αλλά και να τους εκτελούμε. Για το σχηματισμό ηθικών αρετών, απαραίτητη είναιη φρόνηση. Μόνο ο συνετός άνθρωπος είναι το μέτρο της αρετής, όπως και την ευδαιμονία του μπορεί να την πετύχει μέσα στην κοινωνική συμβίωση.

 Ο Αριστοτέλης έφυγε από τη ζωή το 322 π.Χ. στη Χαλκίδα.

100 διάσημα αποφθέγματα και γνωμικά του Αριστοτέλη

Έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω, δρώντων και ου δι’ απαγγελίας, δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.
Η τραγωδία είναι η απομίμηση μιας πράξης που είναι σοβαρή, λόγω του ότι έχει μέγεθος, αυτοτέλεια, με επεισόδια που προκαλούν οίκτο και τρόμο, με τα οποία συντελεί την κάθαρσή της από αυτές τις συγκινήσεις.

Αριστοτέλης

Αποστολή του ανδρός είναι να κερδίζει και της γυναίκας να αποταμιεύει.

Αριστοτέλης

Ο θάνατος είναι το πιο φοβερό πράγμα, γιατί αποτελεί το τέλος, πέρα από το οποίο πιστεύεται ότι δεν υπάρχει τίποτε για αυτόν που πέθανε, ούτε καλό, ούτε κακό.

Αριστοτέλης

Ισότητα είναι το να μην έχουν οι πλούσιοι περισσότερα δικαιώματα από τους φτωχούς. Αν είναι βλαβερό το να δίνεται ίση μερίδα φαγητού και ίδια ρούχα σε ανθρώπους που είναι ανόμοιοι σε ιδιοσυγκρασία και ανάστημα, τότε είναι εξίσου βλαβερό να δίνονται σε άνισους πολίτες τα ίδια πολιτικά αξιώματα, καθώς επίσης και να δίνονται σε ίσους πολίτες άνισα δικαιώματα.

Αριστοτέλης

Τα κατά πόλεμον κρατούμενα των κρατούντων είναι φασιν.
(Όσα κυριεύονται στον πόλεμο λέγεται ότι ανήκουν στου νικητές)

Αριστοτέλης

Μολονότι οι νόμοι έχουν θεσπιστεί, δεν πρέπει να παραμένουν πάντοτε αναλλοίωτοι.

Αριστοτέλης

Όσοι δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά πρέπει να τιμώνται περισσότερο από αυτούς που τα έφεραν στον κόσμο. Οι γονείς τους έδωσαν μόνο ζωή, ενώ οι παιδαγωγοί ικανότητα να ζουν καλά.

Αριστοτέλης

Οι περισσότερες επιθυμίες συνοδεύονται από κάποια ηδονή. Γιατί οι άνθρωποι, είτε θυμούνται εκείνα που απέκτησαν, είτε γιατί ελπίζουν ότι θα τα αποκτήσουν, νιώθουν κάποια ηδονή.

Αριστοτέλης

Έχουμε χρέος να θεωρούμε το Θεό ως πανίσχυρο πνεύμα, αθάνατο και τέλειο. Γιατί, μολονότι αόρατος στα μάτια των ανθρώπων, φανερώνεται στα έργα του.

Αριστοτέλης

Τρεις δε και σκηνογραφίαν Σοφοκλής.
(Ο Σοφοκλής [εισήγαγε] τους τρεις [ηθοποιούς] και τη σκηνογραφία [στην τραγωδία])

Αριστοτέλης

Ακολουθήστε μας στα social