Αποφθέγματα, αφορισμοί, γνωμικά και σοφά λόγια του Αριστοτέλη

Αριστοτέλης

Ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της αρχαιότητας, ο Αριστοτέλης, γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγιρα της Χαλκιδικής. Σε ηλικία 18 ετών κατέβηκε στην Αθήνα όπου φοίτησε στην ακαδημία του Πλάτωνα, του οποίου η διδασκαλία επέδρασε βαθειά στη μόρφωσή του. Το 343 π.Χ. τον κάλεσε ο βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας να διδάξει το γιο του Αλέξανδρο, δεκατριών τότε χρόνων. Ο Αριστοτέλης δέχτηκε και επί έξι χρόνια περίπου διαπαιδαγώγησε τον Αλέξανδρο. Το 335 π.Χ. ξαναγύρισε στην Αθήνα και ίδρυσε δική του σχολή το Λύκειο. Η σχολή εκείνη αργότερα ονομάστηκε "Περιπατική", επειδή υπήρχαν σε αυτές στοές περιπάτου για τους μαθητές.

Ο Αριστοτέλης είναι ο μοναδικός φιλόσοφος, ο οποίος μελέτησε, ερεύνησε, ερμήνευσε και διαφώτισε όλα τα φαινόμενα και γεγονότα, όλα όσα μπορούσαν να μάθουν οι άνθρωποι της εποχής του.

 

Το έργο του είναι εγκυκλοπαιδικό, ενώ το φιλοσοφικό του σύστημα συνέχεια της σωκρατικής και της πλατωνικής φιλοσοφίας και ανάγεται σε ενιαία θεωρία περί σύμπαντος. Η αριστοτελική φιλοσοφία έχει ως βάση την εμπειρία. Θεωρείται ο πατέρας της λογικής καθώς διατύπωσε τη θεωρία περί συλλογισμού, σύμφωνα με την οποία το μέσο για την απόκτηση μιας νέας γνώσης είναι ο επιστημονικός συλλογισμός. Ο συλλογισμός αποτελείται από κρίσεις και κάθε κρίση από έννοιες. Το ύψιστο αγαθό που επιδιώκει κάθε άνθρωπος είναι κατά τον Αριστοτέλη η ευδαιμονία, όχι με την έννοια του πλούτου ή της ηδονής, αλλά με την έννοια της ψυχικής αγαλλίασης. Η ευδαιμονία κατά τον Αριστοτέλη είναι η άσκηση της αρετής. Στην απόκτηση της αρετής μπορούμε να φτάσουμε με τη συνεχή άσκηση. Δεν αρκεί μόνο να γνωρίζουμε τους ηθικούς νόμους, αλλά και να τους εκτελούμε. Για το σχηματισμό ηθικών αρετών, απαραίτητη είναιη φρόνηση. Μόνο ο συνετός άνθρωπος είναι το μέτρο της αρετής, όπως και την ευδαιμονία του μπορεί να την πετύχει μέσα στην κοινωνική συμβίωση.

 Ο Αριστοτέλης έφυγε από τη ζωή το 322 π.Χ. στη Χαλκίδα.

100 διάσημα αποφθέγματα και γνωμικά του Αριστοτέλη

Ο μη ειδώς σιωπάν, ουκ οίδε διαλέγεσθαι.
(Αυτός που δεν ξέρει να σωπαίνει, δεν ξέρει να συζητά)

Αριστοτέλης

Ουδέν διαφέρει ή μη κείσθαι ή μη χρήσθαι τους νόμους.
(Σε τίποτα δεν διαφέρει το να μην υπάρχουν νόμοι από το να μην εφαρμόζονται οι νόμοι)

Αριστοτέλης

Ο άνθρωπος φύσει πολιτικόν ζώον.
(με την αρχική έννοια ότι είναι κοινωνικό ον, ότι προτιμά να ζει σε πόλεις)

Αριστοτέλης

Εκ του βίου κράτιστόν εστιν υπεξελθείν ως εκ συμποσίου, μήτε διψώντα, μήτε μεθύοντα.
(Το καλύτερο είναι από τη ζωή να αποχωρήσεις όπως από ένα συμπόσιο: ούτε διψασμένος ούτε μεθυσμένος)

Αριστοτέλης

Οι άνθρωπο ηρεμούν όταν ξεσπούν το θυμό τους σε άλλους.

Αριστοτέλης

Πάντες άνθρωποι φύσει ορέγονται του ειδέναι.
(η πρώτη φράση από το «Μετά τα Φυσικά»)

Αριστοτέλης

Ανδρείος ο περί τον καλόν θάνατον αδεής.
(Ανδρείος είναι αυτός που δεν φοβάται τον τιμημένο θάνατο)

Αριστοτέλης

Ο λόγος, εάν μη δηλοί, ου ποιήσει το εαυτού έργον.
(Αν ο λόγος δεν κάνει φανερό αυτό που θέλει να πει, δεν θα επιτελέσει το έργο του)

Αριστοτέλης

Δεν φτάνει μόνο να ξέρουμε τι είναι η αρετή, πρέπει να προσπαθούμε να την αποκτήσουμε και να τη χρησιμοποιήσουμε, ή να λάβουμε άλλα μέτρα που θα μας κάνουν καλό.

Αριστοτέλης

Κάλλιο τρελός με όλους παρά συνετός και μόνος.

Αριστοτέλης

Ακολουθήστε μας στα social