Η καρδιά του ανθρώπου μοιάζει πολύ με τη θάλασσα: έχει τις καταιγίδες της, τις παλίρροιες και τα βάθη της. Έχει επίσης και τα μαργαριτάρια της.
Η θεραπεία για όλα είναι αλμυρό νερό: ιδρώτας, δάκρυα, ή η θάλασσα.
Η άκρη της θάλασσας είναι ένα παράξενο και όμορφο μέρος.
Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει νέους ωκεανούς αν δεν έχει το θάρρος να απομακρυνθεί από την ακτή.
Όλοι βρίζουν την θάλασσαν, ενώ πταίει ο άνεμος.
Η μοναξιά που αισθάνεσαι στη θάλασσα είναι προσωπική και ζωντανή. Δεν σε καταβάλλει ούτε σε αποθαρρύνει. Είναι μια διεγερτική μοναξιά.
Η θάλασσα είναι εξίσου βαθιά τόσο στη νηνεμία όσο και στην καταιγίδα.
Πόσο άστοχο είναι να αποκαλούμε αυτόν τον πλανήτη Γη, ενώ είναι εντελώς ξεκάθαρο ότι είναι Ωκεανός.
Μου αρέσει να πλέω σε απαγορευμένες θάλασσες και να αποβιβάζομαι σε βάρβαρες ακτές.
Όλες οι θάλασσες του κόσμου είναι Ελλάδα. Όλα τα κύματα ξέρουν τις καρίνες των ελληνικών πλοίων.
