Σε όλη τη διάρκεια της Ιστορίας, ο άνθρωπος έπρεπε να παλεύει με τη Φύση για να επιβιώσει. Σ’ αυτόν τον αιώνα, έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι για να επιβιώσει, πρέπει να την προστατέψει.
Υπήρξε κάποια εποχή που η πιο βαριά ρύπανση προερχόταν από τη σκόνη που έπεφτε από τα χαλιά που τίναζαν από τα παράθυρα.
Αν το κλίμα ήταν τράπεζα, θα το είχατε ήδη σώσει.
Είμαστε σε ένα γιγαντιαίο αυτοκίνητο που κατευθύνεται σε έναν τοίχο και όλοι μαλώνουμε πού θα καθίσουμε.
Αν καταστρέψουμε τη Γη, δεν υπάρχει άλλο μέρος να πάμε.
Ακτιβιστής δεν είναι αυτός που λέει ότι το ποτάμι είναι βρόμικο. Ακτιβιστής είναι αυτός που καθαρίζει το ποτάμι.
Αν υπάρξει μέλλον, θα είναι πράσινο.
Όλοι θέλουν να σώσουν τη Γη. Κανένας δεν θέλει να βοηθήσει τη μάνα του να πλύνει τα πιάτα.
Αγαπητές μελλοντικές γενιές: Δεχτείτε, παρακαλώ, τη συγνώμη μας. Είχαμε γίνει τύφλα από το πετρέλαιο.
Ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης, και ο πόλεμος που κάνει εναντίον της φύσης είναι αναπόφευκτα ένας πόλεμος εναντίον του ίδιου τού εαυτού του.
Σε κάθε αγώνα δρόμου ανάμεσα στον ανθρώπινο πληθυσμό και στους φυσικούς πόρους, ο χρόνος είναι εναντίον μας.
Η κρίση του περιβάλλοντος είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα και μόνο μια παγκόσμια ενεργοποίηση θα το λύσει.
Η Γη έχει επιδερμίδα και αυτή η επιδερμίδα έχει ασθένειες. Μια από αυτές τις ασθένειες λέγεται «άνθρωπος».
Στο διαστημόπλοιο γη δεν υπάρχουν επιβάτες. Είμαστε όλοι πλήρωμα.
Η θάλασσα είναι ο παγκόσμιος υπόνομος.
Πραγματικά αναρωτιέμαι ποιος μας δίνει το δικαίωμα να καταστρέφουμε τον καημένο τον πλανήτη μας.
Ο άνθρωπος είναι κύριος του πεπρωμένου του και το πεπρωμένο του είναι η γη, που ο ίδιος την καταστρέφει μέχρι να μην του μείνει πια άλλο πεπρωμένο.
Το νερό και ο αέρας, τα δύο ζωτικά ρευστά από τα οποία εξαρτάται όλη η ζωή, έχουν γίνει παγκόσμιοι σκουπιδοτενεκέδες.
Κάτω από το πλακόστρωτο το χώμα ονειρεύεται το χορτάρι.
«Τώρα καταλαβαίνω», είπε ο τελευταίος άνθρωπος.
