Η μνήμη, κύριο όνομα των θλίψεων, ενικού αριθμού, μόνον ενικού αριθμού και άκλιτη.
Ο μόνος αξιόπιστος μάρτυρας ότι ζήσαμε είναι η απουσία μας.
Κανένα τέλος δεν έρχεται με άδεια χέρια.
Μακρύ κουραστικό ταξίδι το πεπρωμένο, μα το χειρότερο πας ή έρχεσαι δεν ξέρεις.
Ο έρωτας είναι «εκείνος» που σου γεμίζει το μυαλό. Που σε κατακλύζει. Ανυπεράσπιστος.
Είμαι λίγο θυμωμένη, όπως αντιλαμβάνεσαι. Μ' εμένα. Διότι έπρεπε να έχω ωριμάσει. Να μην απορώ με τίποτα.
Πάλι θα μου ζητήσεις λογική εξήγηση πάλι θα σου απαντήσω ότι να αντέξεις είναι το ζητούμενο όχι να καταλάβεις.
Καλό παιδί το τέλος. Πρόθυμο αυτοδημιούργητο αυτεπάγγελτο ταχύ επινοητικό.
Είμαι λίγο θυμωμένη όπως αντιλαμβάνεσαι. Μ’ εμένα. Διότι θα έπρεπε να έχω ωριμάσει. Να μην απορώ με τίποτα.
Κυνηγέ, υποπτεύομαι γιατί σκοτώνεις τα πουλιά. Τα απωθημένα σου φτερά εκδικείσαι.
