Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος.
Δυστυχισμένε μου λαέ καλέ και αγαπημένε. Πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε.
Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές.
Είδες να μαδάνε την κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα; Έτσι πάει το έθνος.
Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη· η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι. Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κρένει: «Όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει»
Γλυκιά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα.
Η δύναμή σου πέλαγο κι η θέλησή μου βράχος.
Μη σκύβεις ποτέ το κεφάλι. Ψηλά να το κρατάς για να θεωρείς τον ήλιο της ζωής.
Πάντ’ ανοιχτά, πάντ’ άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου.
Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει. Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.
