Υπάρχει μια ζώνη φλου αρτιστίκ ανάμεσα στην καταθλιπτική εργένικη ζωή και στον βαρετό γάμο: ας την ονομάσουμε «ευτυχία».
Οι άντρες παντρεύονται γιατί είναι κουρασμένοι. Οι γυναίκες γιατί είναι περίεργες. Και οι δύο απατούνται.
Ο παντρεμένος ζει σαν σκύλος και πεθαίνει σαν άνθρωπος. Ο ανύπανδρος ζει σαν άνθρωπος και πεθαίνει σαν σκύλος.
Σε συμβουλεύω να παντρευτείς. Αν βρεις μια καλή γυναίκα θα είσαι ευτυχισμένος. Αν όχι, θα γίνεις φιλόσοφος.
Γάμος είναι η αποτυχημένη προσπάθεια να δώσεις διάρκεια σε ένα τυχαίο γεγονός.
Πρέπει να είναι κανείς πάντα ερωτευμένος. Γι’ αυτό δεν πρέπει να παντρεύεται.
Το πρόβλημα με τον γάμο είναι ότι ερωτευόμαστε μια προσωπικότητα και πρέπει να ζήσουμε με έναν χαρακτήρα.
Πριν παντρευτείς να θέτεις στον εαυτό σου την εξής ερώτηση: πιστεύεις ότι θα μπορούσες να συζητάς καλά με αυτό το πρόσωπο και στα γεράμάτά σου; Όλα τα άλλα σε έναν γάμο είναι μεταβατικά.
Αν φοβάσαι τη μοναξιά, μην παντρεύεσαι.
Και να θυμάσαι πάντα πως το πιο σημαντικό σ’ ένα γάμο δεν είναι η ευτυχία, αλλά η σταθερότητα.
