Ο Λόρδος Βύρων υπήρξε η επιτομή του ρομαντικού ήρωα: μια προσωπικότητα γεμάτη αντιφάσεις, πάθος, ευφυΐα και μια αστείρευτη δίψα για ελευθερία. Δεν ήταν μόνο ένας από τους σπουδαιότερους Άγγλους ποιητές, αλλά και ένας άνθρωπος που σφράγισε την ευρωπαϊκή ιστορία με τη συμμετοχή του στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Τα δύσκολα χρόνια και η δόξα
Στις 22 Ιανουαρίου 1977 γεννήθηκε στο Λονδίνο. Τα πρώτα χρόνια διέμενε με τη μητέρα του στο Αμπερντίν της Σκωτίας, μάλλον φτωχικά, όπου και έμαθε και τα πρώτα του γράμματα. Κληρονόμησε τον τίτλο του Λόρδου σε ηλικία 10 ετών. Σπούδασε στο Κέιμπριτζ, όπου έγινε γνωστός για την άστατη ζωή του, τα χρέη του και την εκκεντρική του συμπεριφορά.
Η λογοτεχνική του εκτόξευση ήρθε το 1812 με τη δημοσίευση του έργου "Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ". Όπως δήλωσε ο ίδιος: «Ξύπνησα ένα πρωί και διαπίστωσα ότι ήμουν διάσημος». Το ποίημα βασιζόταν στο μεγάλο του ταξίδι στην Ευρώπη και την Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης του επίσκεψης στην Ελλάδα το 1809.
Ο «Βυρωνικός Ήρωας» και η εξορία
Μέσα από το έργο του, ο Βύρων καθιέρωσε τον τύπο του «Βυρωνικού Ήρωα»: έναν άνδρα μελαγχολικό, ευφυή, επαναστάτη, που κουβαλά ένα σκοτεινό παρελθόν και περιφρονεί τις κοινωνικές συμβάσεις. Αυτός ο χαρακτήρας αντικατόπτριζε την ίδια του τη ζωή. Λόγω των πολυάριθμων σκανδάλων, των ερωτικών του περιπετειών και του διαζυγίου του, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει οριστικά την Αγγλία το 1816, ζώντας κυρίως στην Ιταλία. Εκεί έγραψε το αριστούργημά του, τον Δον Ζουάν, μια επική σάτιρα που καυτηρίαζε την υποκρισία της εποχής.
Ο Φιλέλληνας και η θυσία στο Μεσολόγγι
Η σημαντικότερη καμπή στη ζωή του ήταν η απόφασή του να στηρίξει έμπρακτα τον αγώνα των Ελλήνων για ανεξαρτησία. Το 1823 έγινε μέλος της Φιλελληνικής Επιτροπής του Λονδίνου και τον Ιανουάριο του 1824 έφτασε στο Μεσολόγγι.
Ο Βύρων δεν πρόσφερε μόνο το όνομά του και το κύρος του, αλλά και ολόκληρη την προσωπική του περιουσία για τον εξοπλισμό του ελληνικού στόλου και τη μισθοδοσία των στρατιωτών. Προσπάθησε να γεφυρώσει τις διαφορές ανάμεσα στις αντιμαχόμενες ελληνικές φατρίες, επιδεικνύοντας πολιτική ωριμότητα που πολλοί δεν περίμεναν από έναν ποιητή.
Η υγεία του όμως κλονίστηκε από τις κακουχίες και τον ελώδη πυρετό. Πέθανε στο Μεσολόγγι στις 19 Απριλίου 1824, σε ηλικία μόλις 37 ετών. Ο θάνατός του προκάλεσε παγκόσμια συγκίνηση και ενίσχυσε το κύμα φιλελληνισμού στην Ευρώπη, οδηγώντας τελικά στη διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη που χρειαζόταν η Ελλάδα.
Η κληρονομιά του
Ο Λόρδος Βύρων θεωρείται εθνικός ευεργέτης για την Ελλάδα. Για την παγκόσμια λογοτεχνία, παραμένει ο ποιητής που ένωσε την τέχνη με την πράξη. Το έργο του επηρέασε βαθύτατα συγγραφείς όπως ο Πούσκιν, ο Γκαίτε και ο Βίκτωρ Ουγκώ, ενώ η ζωή του παραμένει το απόλυτο σύμβολο του ρομαντικού ιδεαλισμού.
Σοφά Λόγια & Αποφθέγματα του Λόρδου Βύρωνα
Μισώ οτιδήποτε δεν είναι τέλεια αμοιβαίο.
Είναι ευκολότερο να πεθάνεις για μια γυναίκα παρά να ζήσεις μαζί της.
Ποτέ δεν αποτυχαίνουν αυτοί που πεθαίνουν για έναν μεγάλο σκοπό.
Βγαίνω έξω μόνο για να μου ‘ρθει καινούργια όρεξη να μείνω μόνος.
Χίλια χρόνια χρειάζονται για να φτιάξεις ένα κράτος και μια ώρα για να το γκρεμίσεις.
Ό, τι δεν με συναρπάζει, με σκοτώνει.
Η κακοτυχία είναι το πρώτο μονοπάτι της αλήθειας.
Η ανάμνηση της ευτυχίας δεν είναι πια ευτυχία. Η ανάμνηση της θλίψης είναι ακόμα θλίψη.
