Αποφθέγματα, αφορισμοί, γνωμικά και σοφά λόγια του Αριστοτέλη

Αριστοτέλης

Ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της αρχαιότητας, ο Αριστοτέλης, γεννήθηκε το 384 π.Χ. στα Στάγιρα της Χαλκιδικής. Σε ηλικία 18 ετών κατέβηκε στην Αθήνα όπου φοίτησε στην ακαδημία του Πλάτωνα, του οποίου η διδασκαλία επέδρασε βαθειά στη μόρφωσή του. Το 343 π.Χ. τον κάλεσε ο βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας να διδάξει το γιο του Αλέξανδρο, δεκατριών τότε χρόνων. Ο Αριστοτέλης δέχτηκε και επί έξι χρόνια περίπου διαπαιδαγώγησε τον Αλέξανδρο. Το 335 π.Χ. ξαναγύρισε στην Αθήνα και ίδρυσε δική του σχολή το Λύκειο. Η σχολή εκείνη αργότερα ονομάστηκε "Περιπατική", επειδή υπήρχαν σε αυτές στοές περιπάτου για τους μαθητές.

Ο Αριστοτέλης είναι ο μοναδικός φιλόσοφος, ο οποίος μελέτησε, ερεύνησε, ερμήνευσε και διαφώτισε όλα τα φαινόμενα και γεγονότα, όλα όσα μπορούσαν να μάθουν οι άνθρωποι της εποχής του.

 

Το έργο του είναι εγκυκλοπαιδικό, ενώ το φιλοσοφικό του σύστημα συνέχεια της σωκρατικής και της πλατωνικής φιλοσοφίας και ανάγεται σε ενιαία θεωρία περί σύμπαντος. Η αριστοτελική φιλοσοφία έχει ως βάση την εμπειρία. Θεωρείται ο πατέρας της λογικής καθώς διατύπωσε τη θεωρία περί συλλογισμού, σύμφωνα με την οποία το μέσο για την απόκτηση μιας νέας γνώσης είναι ο επιστημονικός συλλογισμός. Ο συλλογισμός αποτελείται από κρίσεις και κάθε κρίση από έννοιες. Το ύψιστο αγαθό που επιδιώκει κάθε άνθρωπος είναι κατά τον Αριστοτέλη η ευδαιμονία, όχι με την έννοια του πλούτου ή της ηδονής, αλλά με την έννοια της ψυχικής αγαλλίασης. Η ευδαιμονία κατά τον Αριστοτέλη είναι η άσκηση της αρετής. Στην απόκτηση της αρετής μπορούμε να φτάσουμε με τη συνεχή άσκηση. Δεν αρκεί μόνο να γνωρίζουμε τους ηθικούς νόμους, αλλά και να τους εκτελούμε. Για το σχηματισμό ηθικών αρετών, απαραίτητη είναιη φρόνηση. Μόνο ο συνετός άνθρωπος είναι το μέτρο της αρετής, όπως και την ευδαιμονία του μπορεί να την πετύχει μέσα στην κοινωνική συμβίωση.

 Ο Αριστοτέλης έφυγε από τη ζωή το 322 π.Χ. στη Χαλκίδα.

100 διάσημα αποφθέγματα και γνωμικά του Αριστοτέλη

Μαλακόν το φεύγειν τα επίπονα.
(Είναι μαλθακότητα να αποφεύγει κανείς τις δυσκολίες)

Αριστοτέλης

Ευφυούς η ποιητική εστιν ή μανικού.
(Η ποίηση είναι για τους ευφυείς ή για τους τρελούς)

Αριστοτέλης

Δεσπότης δούλου δείται και δούλος δεσπότου.
(Ο αφέντης έχει την ανάγκη του δούλου και ο δούλος του αφέντη)

Αριστοτέλης

Ο πολλοίς φοβερός ών, πολλούς φοβείται.
(Αυτός που προκαλεί φόβο σε πολλούς, φοβάται πολλούς)

Αριστοτέλης

Πολλές φορές η τύχη εξουσιάζει τις περιστάσεις.

Αριστοτέλης

Η φύσις μηδέν μήτε ατελές ποιεί μήτε μάτην.
(Η φύση δεν κάνει τίποτα ούτε ατελές ούτε μάταιο)

Αριστοτέλης

Ο πολίτης ουδενί των άλλων ορίζεται μάλλον ή τω μετέχειν κρίσεως και αρχής.
(Το κύριο γνώρισμα του πολίτη είναι η συμμετοχή στην απονομή δικαιοσύνης και στην άσκηση εξουσίας)

Αριστοτέλης

Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα.

Αριστοτέλης

Οι κατώτεροι ξεσηκώνονται για να γίνουν ίσοι κι οι ίσοι για να γίνουν ανώτεροι. Αυτή η νοοτροπία δημιουργεί τις επαναστάσεις.

Αριστοτέλης

Μηδέ ποίος τις νυν, αλλά ποίος τις ην αεί.
(Το ερώτημα δεν είναι ποιος είναι τώρα, αλλά ποιος ήταν ανέκαθεν)

Αριστοτέλης

Ακολουθήστε μας στα social