Ο άνθρωπος είναι μια φυλακή όπου η ψυχή παραμένει ελεύθερη.
Ο πολιτισμός μιας χώρας φαίνεται από το επίπεδο διαβίωσης των φυλακισμένων της.
Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ένας φυλακισμένος που νομίζει ότι είναι ελεύθερος επειδή αποφεύγει να αγγίξει τους τοίχους του κελιού του.
Εκεί που ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή.
Ο καλύτερος τρόπος για να εμποδίσεις έναν φυλακισμένο να δραπετεύσει είναι να βεβαιωθείς ότι ποτέ δεν θα μάθει ότι είναι σε φυλακή.
Τα μάτια των άλλων, η φυλακή μας. Οι σκέψεις τους, τα κλουβιά μας.
Αν θες να μάθεις ποιοι είναι οι φίλοι σου, δες τι θα γίνει αν καταδικαστείς σε φυλάκιση.
Για έναν φυλακισμένο, ούτε οι σκέψεις του δεν είναι ελεύθερες. Επανέρχονται συνέχεια στα ίδια πράγματα.
Γιατί μένεις στη φυλακή, ενώ η πόρτα είναι ορθάνοιχτη;
Το να είσαι σ’ ένα πλοίο είναι σαν να είσαι σε μια φυλακή με την πιθανότητα να πνιγείς.
Δεν υπάρχουν άσχημες αγάπες ούτε ωραίες φυλακές.
Γίνεται κανείς πραγματικός επαναστάτης στη φυλακή.
Οι αλυσίδες είτε από ατσάλι είτε από μετάξι είναι πάντα αλυσίδες.
Η ζωή είναι ένα κελί απομόνωσης που οι τοίχοι του είναι καθρέφτες.
Ο κόσμος είναι μια φυλακή όπου το κελί απομόνωσης είναι προτιμότερο.
Γιατί ενώ η πλάση του Θεού είναι τόσο μεγάλη, απ’ όλα τα μέρη εσύ διάλεξες να αράξεις σε μια φυλακή;
Να είσαι το δικό σου παλάτι, αλλιώς ο κόσμος θα είναι η δική σου φυλακή.
Όπως όλοι οι άνθρωποι, ο ποιητής είναι ένας φυλακισμένος του εαυτού του, αλλά αυτός καταφέρνει να πετάει με το κλουβί του.
Σκέφτηκα πόσο δυσάρεστο είναι να έχεις κλειδωθεί απέξω. Και επίσης σκέφτηκα πόσο χειρότερο είναι, ίσως, να έχεις κλειδωθείς μέσα.
Ηρεμία μπορεί να βρει κανείς και στο κελί της φυλακής, αλλά είναι αυτό αρκετό για να το κάνει ένα καλό μέρος για να ζεις;
